Kültür ve Sanat

GÖNÜLDEN ÇAĞIRANLAR BİLİR

GÖNÜLDEN ÇAĞIRANLAR BİLİR…
Aleviler ; Hızır son günü şafak vakti daha gün doğmadan uyanırlar. Hızır’ı gözlerken un hazırlayanlar una, kavut hazırlayanlar kavuta, dövülmüş buğday kavurup Hızır ve Bozat’ın izlerini ararlar. Eğer bunlarda Hızır’ın el izi veya Bozat’ın ayak izine rastlarlarsa mutluluktan kanatlanırlar. Kapı komşu arasında sesler yükselir, kurbanlar artar.
Hangi hayvanı niyet etmişlerse onu keserler. Akşam eleyip etrafını mumlarla donattıkları unla Hızır Niyazı’nı pişirirler. Kavutu da şeker ve bal katarak yerler. Niyaz pişer ve kurban işi biterse götürüp kapı komşunun lokmasını dağıtırlar.
Bekar genç kız ve delikanlılar, pişirilen Hızır Niyazı’ndan bir parça götürüp evlerinin saçaklarına korlar. Kargalar bunu kapıp hangi eve doğru uçarlarsa, “Kaderi oradan açılacak, oradan evlenecek!” diye inanırlar.
Kurbanı kestiklerinde bir ellerini kurban kanına batırır, sonra da evin dış yüzünde kapı ya da duvara avuçlarını açarak basarlar. Nedenini şöyle açıklıyorlar: “Dünyada tufan ya da bir başka felaket olursa, Hızır hangi evin kapı ya da duvarında kurban kanından bu el resmini görürse, ilk önce onların darına yetişiyor!”

Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı